Sterilisatie & castratie

hondenverzekering

Sterilisatie teef

Teefjes kunnen het beste gesteriliseerd worden na hun eerste loopsheid. Hiervoor is niet echt een leeftijd aan te geven. Sommigen worden al op 5 maanden loops, anderen zijn al anderhalf jaar oud voor de eerste loopsheid zich aandient. 4 maanden na het begin van de loopsheid is de beste periode voor sterilisatie, omdat dan de hele hormoonhuishouding tot rust is gekomen en ook de doorbloeding van baarmoeder en eierstokken minder is. Bij sterilisatie worden alleen de eierstokken verwijderd. Als de baarmoeder er goed uitziet kan deze over het algemeen gewoon blijven zitten.

Waarom zou ik mijn teef laten steriliseren?

Steriliseren heeft voor- en nadelen:

De voordelen:
- Dewordt niet meer loops en niet meer schijnzwanger.
- Ze loopt geen risico meer op baarmoederontsteking, iets wat bij oudere niet-gesteriliseerde teven regelmatig voorkomt
- Ze heeft een veel kleinere kans op het ontwikkelen van tumoren in de melkklieren

De nadelen:
- Na sterilisatie gaat de verbranding omlaag, zodat ze makkelijker te dik wordt. Dit moet voorkomen worden door haar minder eten te geven.
- Bij honden met een lange of dikke vacht kan deze nog dikker worden en sommige gesteriliseerde teven komen moeilijk door de rui.
- Op latere leeftijd worden sommige teefjes incontinent. Dit treedt minder op als een teefje loops is geweest en is de reden dat we tegenwoordig adviseren om pas na de eerste loopsheid te steriliseren. Mocht dit toch gebeuren dan is hiervoor wel goede medicatie beschikbaar.
- Bij 'mannelijke' teefjes, die agressie vertonen naar soortgenoten kan dit gedrag verergeren omdat er door de sterilisatie minder vrouwelijke hormonen geproduceerd worden die de agressie wat onderdrukken.

Castratie reu

In Nederland worden reuen niet standaard gecastreerd, in tegenstelling tot in de VS waar het gewoonte is deze operatie al op jonge leeftijd uit te voeren. Castratie vermindert de hoeveelheid testosteron in het bloed. Dit testosteron zorgt ervoor dat de reu zich 'mannelijk' ontwikkelt, en 'mannelijk' gedrag vertoont. Meestal is dit gedrag met de nodige opvoeding wel onder controle te houden, maar sommige reuen raken erg van slag als er een loops teefje in de buurt is en laten dagenlang hun etensbak staan of rijen op alles wat los of vast zit. Anderen vertonen juist veel agressie naar seksegenoten en zijn voortdurend aan het 'patsen' naar andere reuen, waardoor ze nogal eens in vechtpartijen belanden. Daarbij krijgen vrijwel alle reuen last van voorhuidontsteking, waardoor er voortdurend een klein beetje pus uit aan hun voorhuid hangt. Soms is het zo erg dat zelfs schoonmaken met een voorhuidcleaner niet meer helpt.

In dergelijke gevallen is het zinnig om een castratie te overwegen. Door het verwijderen van de testikels verdwijnt een belangrijke bron van testosteronproductie waardoor deze problemen doorgaans verminderen. Wel kan de hond er wat vrouwelijker uit gaan zien: hij krijgt wat bredere heupen en minder uitgesproken spieren. Sommige reuen worden na deze operatie aantrekkelijk voor andere reuen wat weer nieuwe problemen op kan leveren. Zijn agressie mag dan verminderd zijn, dat betekent nog niet dat hij accepteert dat andere reuen op hem gaan rijen, zodat er juist vechtpartijen kunnen ontstaan. Een enkele keer komt het voor dat een reu na castratie nog zoveel testosteron produceert dat hij nog steeds in staat is een teef te dekken. Nakomelingen zal hij echt niet meer verwekken, maar het effect op zijn gedrag zal waarschijnlijk minder uitgesproken zijn. Bedenk wel dat een reu na castratie minder voeding moet krijgen omdat de energiebehoefte doorgaans omlaag gaat.