Positieve correctie

tijdsbesef

Anders dan het woord doet vermoeden is er niets positiefs aan. Waarom heet het dan positief? Positief in deze context betekent toevoegen terwijl negatief betekent weglaten of vermijden. Een positieve correctie is een vorm van operante conditionering: de hond leert de consequenties van zijn gedrag en kan zijn omgeving daarmee beïnvloeden.

Wat is een correctie?

Een correctie is een bepaalde handeling die gedaan wordt om het gedrag van een hond te stoppen. Wij spreken van een positieve correctie zodra er een onaangename prikkel toegediend wordt aan de hond met de bedoeling dat herhaling van het gedrag in de toekomst zal afnemen of zelfs niet meer zal voorkomen. Een positieve correctie vindt dus altijd plaats nadat het gedrag vertoond is.

Wat is een onaangename prikkel?

Natuurlijk verschilt dat per hond. Er zijn honden – in de regel Rottweilers en Labradors – die redelijk ongevoelig zijn in hun nek en dus niet snel onder de indruk van een lijncorrectie (ruk aan de lijn). Sommige honden zijn erg gevoelig voor geluid (Shelties en Schotse herdershonden) zodat alleen al het verheffen van je stem vaak voldoende is om het gedrag te stoppen. Dan zijn er ook nog honden die zelfs van een stroomband niet onder de indruk zijn.

  • Voorbeelden van een positieve correctie
  • Hond trekt aan de lijn en krijgt hiervoor een lijncorrectie.
  • Hond snuffelt aan een kaars en brandt zijn neus.
  • Hond blaft en de baas schreeuwt dat hij op moet houden.
  • Hond jat eten van tafel en de baas gooit een sleutelbos naar hem.

De valkuilen

Positieve correcties zijn gebaseerd op schrik of pijn. Dit betekent dus dat de correctie ook daadwerkelijk pijn of schrik teweeg moet brengen bij een hond. Omdat deze gevoeligheid per hond verschilt, is het belangrijk – voordat je deze correctiemethode toepast – te weten hoe gevoelig jouw hond is.

Je kunt met deze vorm van corrigeren heel veel schade aanrichten als de correctie niet in verhouding is tot het ongewenste gedrag of dat de hond te gevoelig is voor een bepaalde vorm van correctie.

Goochelstraf

De beste correctie wordt gegeven zonder dat deze gekoppeld wordt aan de baas. Wanneer jij telkens opnieuw jouw hond van de bank stuurt omdat je niet wil dat hij daar ligt, leert hij dan niet meer op de bank te springen? Misschien wel. Misschien heb jij een superbrave (lees: minder slimme) hond. Veel honden echter zullen wachten tot jij de kamer uit bent om vervolgens alsnog op de bank te springen. Immers, de plek is nog altijd erg aangenaam. Je moet alleen beter opletten of de baas in de buurt is.

Beter is in zo’n geval gebruik te maken van een boobytrap of goochelstraf. Een boobytrap is een geïmproviseerd wapen wat door het slachtoffer zelf wordt geactiveerd. Om even bij hetzelfde ongewenste gedrag te blijven: de hond springt op de bank en er gaat een sirene af (denk aan zo’n elektronisch oog wat bij tenniswedstrijden gebruikt wordt). Hond schrikt zich een hoedje en zal van de bank springen. In dit geval is het gelukt: de bank is eng geworden. Maar dan lig jij ’s avonds op de bank tv te kijken en wil dat de hond er gezellig bij komt liggen. Zal hij dat nog durven?

Conclusie

Een positieve correctie geven is moeilijk omdat deze aan veel voorwaarden moet voldoen. Een positieve correctie is pas effectief als deze

  • gelijktijdig of onmiddellijk na het ongewenst gedrag gegeven wordt;
  • gegeven wordt bij de eerste keer dat de hond het ongewenste gedrag vertoont;
  • gard genoeg is zodat de hond het gedrag stopt.

De meeste mensen vinden corrigeren moeilijk. Immers, wij willen een leuke band met onze hond en corrigeren is niet leuk. Daarom doen veel mensen het een beetje halfbakken waardoor het niet werkt. Sterker nog, een slecht uitgevoerde positieve correctie werkt vaak averechts en wordt steun (een positieve bekrachtiging) voor een hond.