Hondenprotocol

tijdsbesef

Net als de mens kent ook de hond een ingewikkeld protocol van gedragsregels. Privacy staat daarbij, net als bij ons, hoog in het vaandel. Het respecteren van andermans privacy is belangrijk om sociaal geaccepteerd te worden. Daarom gaan we niet graag onaangekondigd bij iemand op visite en daarom raken we een ander niet zomaar aan. Om dat te kunnen doen, moeten we eerst elkaars vertouwen hebben, en weten wat we van elkaar kunnen verwachten. Dat geldt ook in de omgang tussen mens en hond.

Honden, die onze privacynormen overschrijden, zijn sociaal niet acceptabel. De pest is dat ze dat als pup fel zijn. In hun jeugd worden honden onbeperkt benaderd en aangeraakt door familie, vrienden en bekenden. Zelfs zomaar door willekeurige voorbijgangers op straat. Tegenover pups zijn we niet geremd, integendeel, we moedigen het zelfs aan om alle regels van het protocol te overschrijden.

We leren de pup dus dat het prima is om grenzeloos sociaal te zijn. Hij weet niet beter dan dat bij mensen alles kan en alles mag. Is de hond eenmaal volwassen, dan is dat gedrag ineens niet langer sociaal aanvaardbaar. Het onthouden van sociaal contact is het andere uiterste, maar daar kan het op een gegeven moment wel op uitdraaien. De hond mag niet meer los in het park, want hij valt wandelaars lastig. Hij mag niet mee op visite, want hij dringt zich bij iedereen op, en als we zelf bezoek ontvangen, wordt hij ergens achteraf in een kamertje gezet. Daarom is het belangrijk dat een hond reeds op jonge leeftijd leert dat mensen niet zomaar vrij benaderbaar en betastbaar zijn.

Begrip kweken

Om van de kleine pup een welopgevoede hond te maken, zul je in de eerste plaats de mensen in zijn omgeving moeten "opvoeden". Neem gerust aan dat dat moeilijk is. Het kost heel wat overredingskracht eer je mensen zover krijgt zich niet ongevraagd met jouw pup te bemoeien. Leg uit waarom je dat niet wilt. Begrip kweken is belangrijk, omdat mensen dan eerder tot medewerking bereid zijn.

Overwicht krijgen

Om de pup zover te krijgen dat hij zich niet ongevraagd met mensen bemoeit, zul je als baas overwicht op de situatie moeten krijgen. Een hele klus, want je moet concurreren met mensen bij 0 wie alles kan en alles mag. Of de pup nu tegen benen opspringt, in mouwen hangt of aan haren trekt, er wordt altijd vertederd om gelachen.

Om de aandacht van de pup op jezelf te vestigen, moet je dus het overwicht verwerven. De keuze van de pup moet makkelijk zijn: die mensen zijn leuk, maar de baas is nog veel leuker!

Listig te werk gaan

Het principe is simpel: leer de pup een commando aan waarmee je zijn volle aandacht krijgt.
Hoe? Kies een vast woord, bijvoorbeeld KIJK! en verbind daar een dikke beloning aan, bijvoorbeeld iets heel erg lekkers.

Het aanleren gaat als volgt.
1. is het bewerkstelligen van oogcontact. Richt de aandacht van de pup op je gezicht. Daarbij kun je met je wijsvinger de richting aangeven: raak het puntje van zijn neus aan en breng je vinger in recht lijn naar je gezicht toe. De pup volgt de beweging van je vinger.

2. Op het moment dat hij je aankijkt, koppel je daar meteen het woord kijk aan, meteen gevolgd door de beloning. (let erop dat de pup op het moment van belonen niet tegen je opspringt of anderszins ongewenst gedrag vertoont!) Dagelijks een paar keer oefenen, verspreid over de dag, en binnen de kortste keren kijkt de pup op commando! Is het verband eenmaal gelegd (de pup kijkt je direct aan bij het horen van het commando), dan ga je een stapje verder. Geef het commando (de pup kijkt je aan), beloon dat met je stem, maar stel de voerbeloning nog even uit. De bedoeling is dat de pup blijft kijken. Na enkele tellen volgt dan alsnog het lekkers. Zo kun je het moment van de beloning steeds iets langer uitstellen, waardoor je dus steeds langer de volle aandacht van je pup krijgt.

Niet alleen erg nuttig, maar ook erg leuk om de omgeving de loef mee af te steken. Zo vertelde een cursist dat hij met zijn hond in de trein zat, tegenover een stel melige medepassagiers. En ja hoor, al snel ging de aandacht uit naar de hond. Maar wat ze ook probeerden, de hond had geen interesse, hij had alleen maar oog voor de baas, want die had het magische woord genoemd!

Op elke leeftijd

Als uitgangspunt hebben we de pup genomen, maar in wezen geldt dit verhaal voor elke hond, ongeacht de leeftijd. Want gelukkig is een hond nooit te oude om te leren!

Wederzijds respect

Natuurlijk moet een hond met mensen in contact komen. Het is niet de bedoeling dat geen mens hem nog mag aanraken, maar zoals gezegd, de omgeving moet leren dat niet ongevraagd te doen. Het respect voor privacy moet immers wederzijds zijn: niet alleen de hond, maar ook de mensen moeten hun grenzen kennen.
Het kan namelijk ook nog een andere kant opgaan: vrijpostig gedrag van mensen leidt niet altijd bij alle honden tot tomeloze vreugde. En dat is de andere kant van de medaille.

Bij sommige honden valt het natuurlijke gevoel voor privacy niet te verloochenen. Naarmate ze volwassen worden, neemt ook de behoefte tot het scheppen van sociale afstand toe. Het niet respecteren van de privacy van een (volwassen) hond kan tot ernstige ongelukken leiden!

Toestemming geven

Om te voorkomen dat mens en hond inbreuk op elkaars privacy maken, hoort het initiatief tot ontmoeten en begroeten nooit bij de hond, nooit bij de omgeving, maar altijd bij de BAAS te liggen. Alleen met jouw toestemming mag er contact plaatsvinden. Als je met je hond op straat loopt en je hebt hem aangelijnd, dan heb je hem onder controle. Maak daar ook gebruik van.

Sta consequent niet toe dat de hond zomaar naar mensen toe trekt, ook niet als de mensen hem daartoe uitnodigen. Hij moet gewoon wachten op toestemming van de baas. Zo hou je de situatie controleerbaar. Eenmaal geleerd, zal de hond ook los zich naar behoren weten te gedragen.